Cosmedisch Center Barendrecht

Aandoeningen

Lymfoedeem betekent letterlijk vochtophoping. Bij lymfoedeem is de afvoer van weefselvocht te gering vanwege een stoornis in het lymfestelsel.  Lymfoedeem geeft hinder en kan leiden tot ontstekingen (wondroos), gewrichtsklachten, spierklachten en huidklachten.

Bij lymfoedeem ervaart u een zwaar of vermoeid gevoel in de ledematen.  Ook klachten als een strak, gespannen en pijnlijk gevoel kunnen het gevolg zijn van vochtophoping. Behandeling is noodzakelijk om een verdere toename van het oedeem te voorkomen.

Oorzaak
De oorzaak van de stoornis in het lymfesysteem kan aangeboren zijn. Lymfoedeem kan ook optreden na een ernstige beschadiging van de lymfevaten of lymfeklieren als gevolg van een operatie , bestraling en/of een ontsteking. Bij (borst)kankerpatiënten worden vaak lymfeklieren verwijderd waardoor oedeem o.a. in de arm,romp en oksel kan ontstaan.

Behandeling
De behandeling van lymfoedeem bestaat meestal uit een combinatie van manuele lymfedrainage, fascietechnieken, lymfetaping, zwachtelen, therapeutische elastische kousen en zelfmanagement. De manuele lymfedrainage is een massagetechniek die toegepast wordt om het vocht af te voeren. Indien het nodig is zal er gezwachteld worden om het effect van de manuele lymfedrainage te behouden en te bevorderen. Aan het einde van de behandelperiode wordt er veelal een therapeutische elastische kous aangemeten om het bereikte resultaat te behouden.

Lipoedeem is een vochtophoping in combinatie met vetcellen. Het is een pijnlijke, chronische ziekte die vooral bij vrouwen voorkomt.

Bij lipoedeem is er naast een stoornis in de afvoer van vocht via lymfevaten ook een stoornis in de aanmaak van vetweefsel. Dit leidt tot voor een onderhuidse ophoping van vet en vocht. Meestal komt het lipoedeem symmetrisch voor op de heupen, bovenbenen en knieën. Ook  de armen kunnen aangedaan zijn.

De beste mogelijkheid om verergering of complicaties tegen te gaan bij lipoedeem is vroeg tijdig ontdekking. De meest voorkomende klachten zijn een  zwaar gevoel in de benen, cellulitis (sinaasappelhuid), pijn in de benen, snel blauwe plekken, problemen bij het lopen, gewrichtsproblemen (vooral de knie) en moeite met afvallen.

Oorzaak
Over het ontstaan van lipoedeem bestaat nog veel onduidelijkheid. Wel is bekend dat de ziekte zich vrijwel uitsluitend voordoet bij vrouwen en erfelijke factoren een belangrijke rol spelen. Vaak begint of verergert lipoedeem bij een hormonale wisseling zoals in de puberteit, na een zwangerschap of in de menopauze.

Behandeling
Afhankelijk van het stadium van het lipoedeem kan er worden behandeld met oedeemtherapie in combinatie met compressie. Met manuele lymfedrainage of specifieke oedeemgrepen zorgt de huidtherapeut er voor dat het vocht beter wordt afgevoerd. In combinatie met oedeemgrepen worden er ook bindweefseltechnieken toegepast om de bindweefselstructuur te verbeteren. Tijdens de behandeling kan er ook gebruik worden gemaakt van het endermologie apparaat. Zoals bij lymfoedeem kan er gezwachteld worden, dat is afhankelijk van de situatie. Als afsluiting wordt er gebruikt gemaakt van een therapeutische elastische kous of panty.

Veneus oedeem wordt ook weleens chronische veneuze insufficiëntie (CVI) genoemd. Het is een combinatie van vochtophoping en slecht werkende bloedvaten (het veneuze systeem) in de benen.

Oorzaak
De bloedvaten in de benen bevatten kleppen die opengaan als het bloed uit de benen wordt afgevoerd. Om te voorkomen dat dit zuurstofarme en afvalstof rijke bloed terugstroomt, sluiten de kleppen zich na het passeren van het bloed. Als de kleppen niet goed functioneren, wordt het bloed niet goed afgevoerd en daarmee ook het weefselvocht niet. Hierdoor hoopt het vocht zich op in de benen en kan op elke leeftijd voorkomen.

De klachten kunnen zijn zware, rusteloze en opgezwollen benen. Ook ontstaan er dan verwijde bloedvaten en/of spataderen die (branderige/krampachtige) pijnklachten geven. Door de verslechterde doorbloeding kunnen wondjes slecht genezen, wat kan leiden tot het krijgen van een open been(ulcus cruris).

Behandeling
Zoals bij lip- en lymfoedeem wordt bij veneus oedeem ook oedeemtherapie toegepast. Indien er te veel oedeem in de benen aanwezig is, wordt er gestart met ambulante compressietherapie (zwachtelen). De zwachtels zorgen voor continue druk op het weefsel waardoor de kleppen in de aderen weer kunnen sluiten en het vocht uit de benen gaat.

Wanneer het oedeem is gestabiliseerd, wordt er een therapeutische elastische kous aangemeten voor het  behoud van het resultaat. Zelfmanagement en huidadvies zijn belangrijk om een open been te voorkomen.

We onderscheiden de littekenvormingen in vijf soorten: gewone littekens, atrofische littekens, hypertrofische littekens, keloïdale littekens en acne-littekens. Vaak kan een litteken ontsierd zijn en ook zorgen voor bewegingsbeperkingen.

Gewoon litteken
Bij de meeste mensen geneest een wondje normaal. Er blijft dan een ‘gewoon’ litteken over in de vorm van een smal streepje. Dit streepje kan wit van kleur worden of juist donkerder dan de huidige huidskleur.

Atrofisch litteken
Is vaak dun, glanzend en wat ingetrokken.  De huid onder het litteken is afgenomen.

Hypertrofisch litteken
Hierbij is er te veel collageen weefsel gevormd. Binnen enkele weken na de verwonding kan het litteken snel in grootte toenemen. Het litteken is vaak hard, dik en verkleurd. In veel gevallen ook pijnlijk. Het is van belang dat hypertrofische littekens vroegtijdig worden behandeld.

Keloïdaal litteken
Dit lijkt erg op het hypertrofische litteken. Het verschil is dat een keloïdaal litteken over de grenzen van een wondgebied groeit.  Het ontstaat veelal na een trauma en komt meer dan gemiddeld voor bij donkere huidtypen.

Acnelitteken
Wanneer acne flink ontstoken is geraakt, kan het na genezing ontsierende littekens achterlaten. In de meeste gevallen kan dit zich uiten in ‘putjes’ in de huid. Na de genezing wordt het normale bindweefsel vervangen door een stug celarm littekenweefsel. Hoe eerder de ontsteking wordt bestreden des te minder kans op acne littekens.

We spreken van acne als poriën met talg, bacteriën en vetzuren verstopt zijn. Deze talgophopingen veroorzaken ontstekingen in de omliggende huid: er ontstaan rode bultjes, puistjes en onderhuidse ontstekingen. Acne komt vooral voor in het gezicht, op de borst en op de rug.

Acne vulgaris
Wordt ook wel jeugdpuistjes genoemd. Het is de meest voorkomende vorm van acne. Dit type kan alle kenmerken van acne vertonen, meestal in een vrij milde vorm.

Acne conglobata
Hierbij zijn de talgklieren erg ontstoken, met name op de rug, schouders en borst. Dit leidt tot dikke, rode en pijnlijke bobbels en holtes die met pus gevuld zijn (abcessen). Vooral jonge mannen hebben een grote kans om deze vorm van acne te ontwikkelen. Na genezing blijven vaak ontsierende littekens achter.

Acne excoriee
Deze vorm van acne kan ontstaan als er aan de puistjes gekrabd en geknepen wordt, we noemen het ook wel eens ‘krab acne’.

Acne tarda
Lijkt op de gewone acne, maar openbaart zich meestal na de puberteit en houdt aan tot ver in de volwassenheid.

Acne ectopica (hidradenitis suppurativa)
Is een chronische ontsteking van de haarzakjes. De ontstekingen komen vaak voor in de liezen en oksels. Deze vorm van acne ontstaat meestal na de puberteit.

Acne fulminans
Deze zeer heftige (zeldzame) vorm van acne begint heel plotseling. De afwijkingen van de huid lijken erg op die van acne conglobata met het verschil dat de patiënt zich ziek voelt en last kan hebben van gewichtsverlies, gewrichts- en spierpijnen.

Milia
Ook wel gerstekorrel genoemd. Is een klein wit korreltje in de huid. Het ontstaat door een verstopping in de afvoergang van talgklieren of zweetklieren. Wanneer de milia niet spontaan verdwijnen kan coagulatie een oplossing zijn. Met een dun naaldje wordt de milia aangeprikt waardoor de inhoud week wordt en door het lichaam wordt afgevoerd.

Couperose
Couperose zijn chronisch verwijde haarvaatjes. Door middel van coagulatie wordt met een heel fijn naaldje het vaatje dicht gebrand. Na de behandeling kan de huid enige tijd rood zien en er kunnen kleine korstjes ontstaan.

Spider naevus, ook wel spinnenkop of spinvormig adertje genoemd.
Dit is een vaatafwijking in de huid bestaande uit kleine bloedvaatjes die zich vanuit een centraal punt verspreiden. Door middel van coagulatie wordt met een naaldje het vaatje vanaf het centrum naar de doorlopende bloedvaatjes dicht gebrand.

Fibromen, ook wel steelwratjes genoemd 
Steelwratjes komen veel voor in het gezicht, op de hals en onder de oksels. Met behulp van coagulatie wordt het steeltje doorgebrand zodat het steelwratje los komt van de huid. Na de behandeling kan een klein korstje ontstaan dat na enkele dagen vanzelf afvalt.

Seniele angiomen, ook wel ouderdomswratjes genoemd
Dit betekent letterlijk: vaatgezwelletjes, ontstaan bij ouderdom. Het is een veel voorkomend en volstrekt goedaardig huidverschijnsel. Het zijn sterk verwijde vaatjes in de huid. De wratjes kunnen weggebrand worden door middel van coaguleren.